X
تبلیغات
سروده های من

سروده های من

در این وبلاگ سروده های من را می خوانید .

درها را بست

از شكافي وارد شد

پيچ در پيچ

با چادر عرياني ي خويش

چادر از سر افتاد

تيغ كشيد

ومن به خود

بي خودي ي خود مي لرزيدم

سوز استخوان هايم را برداشت

پيچيد در بند بند تنم

ناجوانمرد ترين مرد

.

.

.

پاسوز شد

آتشي روشن كرد

شد

همآغوشم

سرما...!؟


 

                                                     برای خاطرباران!

                                                                               شفای کل بیماران         

                                                                                            دراین اسفند می نوشیم

                                                                                                        سرود سبز الرحمان

   بیماران خاص چشم انتظاربارانند!

بخوانید آرزو آذری فر

نوشته شده در سه شنبه ششم اسفند 1392ساعت 13:45 توسط آرزو|

  ز تو دلگیردلگیرم حسابی                                      من از این زندگی سیرم حسابی
توطاوسی و من پاهای طاوس                
           ز جورت يار !مي ميرم  حسابی

تو گرز آهنی من همچوگلبرگ                  توبرنایی ومن  پیرم حسابی

درون قهوه ی چشم سیاهت                        تورا چون  فال میگیرم حسابی

             توانم رابریده دست تقدیر
    
     
نمانده فکروتدبیرم حسابی          

چراغ مهربانی گشته خاموش      زدی با درد صد تیرم حسابی!

حسابي يال وكوپالم پريده                              ميان تيغ شمشيرم حسابي

پتوی عافیت راشسته باران 
               عزيزم سخت درگیرم حسابی

خیالت تخت، آهو را گرفتی        برای تو چونخجیرم حسابی

تو شب ها در ميان آسماني         گرفته رویت از ویرم حسابي

بخوابم آمدی باخنده گفتي :                 خداحافظ شده ديرم حسابي

شنیدی ؟آرزویت رفته برباد !                      ازاین اخبار دلگیرم حسابی

 

برای تعجیل درشفای  کسی که محتاج دعای شماست

بخوانید حمدشفا

 

سيماي باران  را همراهی کنید.

نوشته شده در یکشنبه پانزدهم دی 1392ساعت 13:43 توسط آرزو|

درود بر همراهان سروده های من آرزوی

با دلتا  به  استقبال حضرتتان آمده ام


بگذار تا بمیرم در ضرب دل که منها

تقسیم رفتنت شدکسردلی ز دلتا*

با من حساب عشقی سینه به سینه گفتی

با جزرو مد گرفتم درس تو بی محابا!؟

سی روزهای ابری  زانوزده کنارم

از در برانم آید از پنجره به بالا

خظ مداد سرخت یک لب گرفته دامن

پاکش نکن بماند تا روزگار دارا

ای گل نبود قسمت تا روی گل نشینی!

شکراست در صعودت مرغ نژادسارا*

با ماکه بی حسابی اما تعللی کن

ضربی بزن به خوابم جمعی شود مهیا

ای پادشاه حسنم پرگار دفترم باش

شاید تفقدی شد از پرتو تو ما را

حافظ مگر ببخشد او شاعر است من هم

یک آرزو به دلتا! با  نرگسیه   شهلا!!!!!!


کسر دلی ز دلتا*

مرغ نژاد سارا*

عبارات ستاره دار توسط مخاطب تجزیه وتحلیل شود.

 عزیزان سپاسگزارم

نوشته شده در سه شنبه سوم دی 1392ساعت 17:1 توسط آرزو|


آخرين مطالب
» پاسوز
» دلگیرم حسابی!
» دلتا!!!
» من باتو... تا تو...
» به ابرها بگو
» یاعلی
» اشک مهر
» دریا!سالاریت نکو!
» پرواز
» کرکس ها

Design By : Pichak